Obraz Masek Weneckich

Złoto i spękany kość słoniowa: materiał Obrazów Maska Weneckiego

Dlaczego złoto powraca na niemal każdym Obrazie Maska weneckim?

Przejrzyj kolekcję, a jeden kolor wyłoni się ponad wszystkie inne: złoto. Obramowuje łuk brwiowy, biegnie w wolutach po skroni, rozświetla matowe czoło. Spójrz na krawędzie tych wolut: są czyste, jakby wycięte, a materiał wydaje się tam grubszy niż otaczająca farba, położona na nim, a nie zmieszana z nim. To list złoty z warsztatów weneckich, który malarz tam imituje, ten, który pokrywał maski balowe przed pokryciem tych płócien. Złoto Obrazów Maska Weneckiego jest widoczne przed twarzą, a nic w kompozycji nie stara się tego powstrzymać.

Na ścianie to złoto nie zachowuje się jak zwykły kolor. Zmienia się wraz z porą: dyskretne w południe, budzi się, gdy słabe światło na nie pada pod kątem, a wieczorem obrazy osiągają swój pełny potencjał. Powieszenie oświetlone z boku zamiast z przodu daje znacznie więcej. To także pozwala na umieszczenie złotej maski nad ciemnymi meblami: wnosi własne światło, zamiast go wymagać od pomieszczenia.

Te pęknięcia w kości słoniowej nie są przypadkowością malarską

Zbliż się do tła z kości słoniowej i jasnych zieleni: powierzchnia jest pokryta siecią bardzo drobnych pęknięć, jak szkliwko starej porcelany. Obrazy Maska Weneckiego przejmują tam rzeczywistość warsztatu. Maska wenecka formuje się na papierze sklejanym, a następnie otrzymuje warstwę białego kredy, którą szlifuje się przed malowaniem; z sezonami ta warstwa kurczy się i pęka. Pęknięcie opowiada więc o obiekcie, który był używany, noszony z jednego karnawału na drugi. Malowanie zużycia zamiast nowego, to preferowanie pamięci nad witryną.

Ściana w kolorze kości słoniowej lub ściana atramentowa: co się dzieje z kością słoniową maski

Dwa materiały dzielą każdy Obraz Maska Weneckiej: kość słoniowa o matowym wykończeniu, która pochłania światło i złoto, które je odbija. To współistnienie wymaga pomieszczenia, w którym oświetlenie jest skierowane, a nie rozproszone, korytarza z aplikacjami ściennymi, jadalni oświetlonej od dołu lub ganku. Na jasnej ścianie kość słoniowa maski zlewa się i tylko złoto rysuje jeszcze twarz; na głębokiej ścianie, ciemnozielonej lub granatowej, relacja się odwraca i cała twarz oddziela się od bloku. Wybór ściany decyduje o tym, co widzimy jako pierwsze.

Miasto zatarte na tle Obrazów Maska Wenecka

Skąd pochodzi mgła, która pochłania fasady za maską?

Za każdym twarzą, obrazy Maska Wenecka ujawniają to samo: wyblakłe elewacje, domniemowany szczyt kościoła, woda kanału, wszystko zanurzone we mgle. Zobacz, jak ten tło jest traktowane: żaden kontur nie jest zamknięty, dachy tracą krawędź na wysokości środkowej, a szarość unosi się z poziomu wody do nieba, jakby wydobywała się z samego kanału. Właśnie tak mgła styczniowa pochłania lagunę, w porze roku, kiedy odbywały się bale. Wyraźna maska przed rozpuszczonym miastem : płótno nie pokazuje niczego innego.

Ta zamglona głębia wytwarza bardzo konkretny efekt po zawieszeniu płótna na ścianie: oddala ściana. Oko najpierw przyciąga twarz, bliska i wyraźna, a następnie przesuwa się w odległość, której nigdy do końca nie można przeczytać, a obraz zaczyna działać jak otwarcie. Pokój bez okna zyskuje dzięki temu ogromnie : klatka schodowa, ślepa ulica, ściana korytarza. Tam, gdzie francuski krajobraz narzuciłby swój horyzont, mgła pozostawia wzrok do samodzielnego dokończenia pracy.

Kanał za twarzą odwraca tradycję wenecką

Zmierz, ile miejsca miasto zajmuje tutaj: łódź, brzeg, dwie lub trzy budynki upakowane na wąskim pasie i zawsze za postacią, która przejmuje resztę. Obrazy Maska Wenecka odwracają w ten sposób klasyczny widok wenecki, który rozkładał Wielki Kanał na całej szerokości, z policzonymi kopułami i ustawionymi kamieniami. Na tych płótnach żaden monument nie daje się nazwać, żadna elewacja nie jest wystarczająco czytelna, aby ją rozpoznać. Miasto staje się kolorem, a nie adresem, a to maska, jedyny wyraźny element, nadaje obrazowi skalę.

Na których ścianach najlepiej osadza się mgła Obrazów Maska Wenecka?

Zamglone tło Obrazów Maska Wenecka odgrywa rolę, której rzadko mu przypisuje się: dostarcza kolorowej szarości, czasami niebieskiej, a czasami piaskowej, która służy jako bufor między maską a pomieszczeniem. W rezultacie bardzo nasycone bordo lub granatowe nie uderzają bezpośrednio w ścianę, są one amortyzowane przez tę strefę pośrednią. Dlatego obrazy te dobrze wyglądają na gładkim tynku jak i na głębokiej zieleni, i łatwo komponują się z ciemnym drewnem, welurem lub surowym kamieniem. Mgła służy jako przejście.

Usta nagie i ręka w rękawiczce: język Obrazów Maska Wenecka

Czy należy się zdziwić, że usta pozostają zawsze odkryte?

Szczegół powtarza się z jednego płótna na drugie, aż stanie się oczywisty: maska kończy się na kościach policzkowych. Usta natomiast pozostają widoczne, często karminowe, czasami lekko uchylone. Obrazy Maska Wenecka przejmują w tym zakresie ograniczenie bardzo praktycznego przedmiotu weneckiego, którego kształt uwalnia dolną część twarzy, aby można było pić, jeść i mówić bez zdejmowania go, czyli spędzić całą noc bez rozpoznania. Stąd te ręce trzymające kielich. Usta to jedyna strefa, w której coś jeszcze można odczytać, a tam malarz koncentruje wyrazistość.

Ta rezerwa zmienia wszystko dla osoby, która powieśi jeden z tych obrazów w swoim domu. Portret zwykły narzuca jednostkę, wraz z jej epoką, rodziną i spojrzeniem, które podąża za Tobą z pokoju do pokoju. Tutaj twarz jest obecna, ale anonimowa: zajmuje miejsce portretu, nie niosąc jego ciężaru. Wieszasz obecność, a nie kogoś. Dlatego właśnie te obrazy pasują do salonu, gościnnego pokoju lub biura, gdzie wizerunek obcej osoby sprawiłby, że wszyscy byliby nieswoi.

Zawiązany wstążką, żołądź, rękawiczka: co kryją te maski?

Akcesoria powracające w Obrazach Masek Weneckich to nie tylko ozdoby: mówią o tym, jak trzymano maskę. Zawiązany na karku pasek, żołądź z frędzli zwisający po policzku, rękawiczka podciągnięta pod brodą - ten ostatni gest jest bezpośrednim wspomnieniem kobiecej maski, która była utrzymywana przez gryzienie guzika umieszczonego na tyle, co skazywało noszącą ją na absolutną ciszę. Czarny welon i peleryna przedłużają to samo zamiar. Każde mocowanie stało się ozdobą, a to sprawia, że te ręce są tak niepokojące.

Dla osoby patrzącej na te obrazy z kanapy, te małe elementy opowiadają całą historię. Zmuszają do rozważenia tego, co się dzieje: podniesiona filiżanka sugeruje zaawansowane święto, rękawiczka pod brodą powstrzymuje wyznanie, czarny welon mówi, że nic więcej nie zobaczymy. Gest zastępuje twarz i pozostawia każdemu zadanie napisania dalszej części. To odróżnia te obrazy od zwykłego badania przedmiotu umieszczonego na neutralnym tle i sprawia, że są gadatliwe poprzez milczenie.

Kwiatowe liście i złote spirale: ornament Obrazów Masek Weneckich

Zbliż się do czoła i policzków: na Obrazach Masek Weneckich żadna powierzchnia nie pozostaje nienaruszona. Girlanda liści biegnie od skroni do kości policzkowej, małe kwiaty otwierają się w kąciku oka, złote spirale podążają za grzbietem nosa jak żyła. Nic nie jest umieszczane przypadkowo; ten wystrój dopasowuje się do reliefu twarzy i precyzyjnie podkreśla tam, gdzie skóra mogłaby się poruszyć: na brwiach, powiekach i policzkach. Ozdoba zajmuje miejsce wyrazu : im maska jest zdobiona, tym mniej zdradza to, co myśli.

Często zadawane pytania dotyczące obrazów masek weneckich

Czy to są maski z obecnego karnawału, czy z balów XVIII wieku?

Wszystko w tych obrazach odnosi się do starej maski, a nie do straganu pamiątek: złoto nakładane w postaci liści, popękany biały kredowy, czarny welon, peleryna, powściągliwość form. Współczesny karnawał pomnożył pióra i jaskrawe kolory; kolekcja trzyma się bardziej surowego repertorium, tego z bali Serenissima, gdzie maska służyła przede wszystkim do wymazania rangi noszącego.

Bordowy, granatowy, turkusowy: jak dopasować te maski do już kolorowego pokoju?

Dwa elementy ułatwiają dopasowanie. Złoto, obecne wszędzie, dobrze komponuje się z mosiądzem, jasnym drewnem i tkaninami w odcieniach kości słoniowej; szarawa mgła tła łagodzi żywe kolory zanim spotkają one Twoją ścianę. Zidentyfikuj kolor drugorzędny maski: bordowy, purpurowy lub zielony i pozwól mu powrócić tylko raz w pomieszczeniu, na poduszce lub grzbiecie książki. Unikaj jedynie umieszczania tych twarzy naprzeciwko ściany już bardzo obciążonej: wymagają one pustego miejsca wokół siebie.

Co odróżnia maskę wenecką od maski z włoskiej komedii?

Maski Arlekinów lub Pantalona są ciemnobrązowe, pokryte zmarszczkami i wystającymi nosami: przypisują im charakter, a my śmiejemy się zanim aktor przemówi. Twarze z tej kolekcji robią odwrotnie. Gładkie, rzeźbiarskie, zdobione liśćmi i złotem, odbierają tożsamości zamiast jej nadawać. Dlatego te obrazy zachowują swój tajemniczy charakter przez lata, zamiast opowiadać swoją historię od pierwszego wejrzenia.