Een verzameling van 420 brieven van Monet vertelt over zijn leven en de Waterlelies

• 420brieven, gericht aan 93 geadresseerden
• 552pagina's in het gebonden boek
• 22panelen voor acht composities van de Waterlelies

Claude Monet: A Life in Letters, een verzameling brieven van de schilder, is net verschenen bij Thames & Hudson. Dit gebonden boek van 552 pagina's, verkocht voor 30 £, bundelt ongeveer 420 brieven van Claude Monet (1840-1926), geschreven vanaf zijn 18e tot aan zijn dood op 86-jarige leeftijd. The Art Newspaper bracht er op 8 oktober 2026 verslag van uit.

Vijf bijdragers hebben aan het boek meegewerkt, onder wie Teresa Krasny en Sylvie Patry. De redacteuren kozen uit meer dan 3.200 brieven die zijn opgenomen in de catalogue raisonné van Daniel Wildenstein (1974-91), aangevuld met 393 brieven die niet eerder waren opgenomen. De meest voorkomende geadresseerden zijn zijn voornaamste handelaar Paul Durand-Ruel en zijn tweede echtgenote Alice Hoschedé.

schilderij:schilderij-geinspireerd-door-pommiers-en-fleurs-van-camille-pissarro-nr-2-hommage-aan-beroemde-kunstenaar|Bloeiende appelbomen|Geïnspireerd door Camille Pissarro

De biografie van Monet is verdeeld in zes gedateerde periodes, die elk een afdeling van het boek vormen, waaronder Years of Struggle (1873-81) en War and Water Lilies (1915-26). Er zijn ook brieven aan andere kunstenaars opgenomen, waaronder Auguste Rodin en Camille Pissarro.

« Het is zijn stem, hij vertelt het verhaal zelf, en wij wilden zijn stem laten weerklinken, zuiver en waar ».

Teresa Krasny, bijdrager aan het boek (vertaalde uitspraken uit het Engels)

Volgens Teresa Krasny, waren deze brieven bekend bij onderzoekers, kunsthistorici en specialisten van veilinghuizen, maar niet bij het grote publiek.

Manet, van vriendschap tot strijd om Olympia

schilderij:schilderij-geinspireerd-door-la-gare-saint-lazare-van-claude-monet-nr-1-hommage-aan-beroemde-kunstenaar|Het Station Saint-Lazare|Geïnspireerd door Claude Monet|links

Op 9 december 1880 schreef Monet aan de kunstcriticus Théodore Duret en verontschuldigde zich dat hij te lui was om te schrijven. Hij had Manet gezien, in goede gezondheid, bezig met een schilderij dat opzien moest baren op de Salon, de officiële tentoonstelling van de Académie des Beaux-Arts. Het schilderij toont de ontsnapping per boot, op volle zee, uit Rochefort, een journalist die in 1873 was gearresteerd en naar Nieuw-Caledonië was verbannen.

Een belangrijk onderdeel beschrijft de campagne die Monet voerde om 20.000 franc bijeen te brengen, zodat de Franse staat Olympia (1863) van Manet kon verwerven van zijn weduwe Suzanne. Het werk hing in 1907 in het Louvre. In een brief aan minister van Openbaar Onderwijs Armand Fallières schrijft Monet dat de vijandigheid is bedaard en dat hij overtuigd is van het belang van het werk.

De Waterlelies en de Staat

schilderij:schilderij-geinspireerd-door-les-nympheas-van-claude-monet-nr-1-hommage-aan-beroemde-kunstenaar|De Waterlelies|Geïnspireerd door Claude Monet

Op 12 november 1918, de dag na de wapenstilstand, stelt Monet aan zijn vriend Georges Clemenceau, premier, voor de natie twee werken uit de Grandes Décorations te schenken, de serie Waterlelies, ter ere van de overwinning en de vrede. Het Hôtel Biron, het latere Musée Rodin, en daarna het Jeu de Paume werden overwogen. Men kwam overeen over het Orangerie, volgens Sylvie Patry.

Op 31 oktober 1921 schreef Monet aan Clemenceau dat hij de galerij in het Jeu de Paume weigert. Hij accepteert het Orangerie alleen als het bestuur van de Schone Kunsten de werken uitvoert die hij onontbeerlijk acht. Volgens Teresa Krasny had de regering geen ruimte geleverd die aan de eis van een gebogen muur voldeed, en kreeg Monet zijn zin.

Het plan wordt vastgelegd in april 1922 en Monet schildert tot aan zijn dood in 1926. De cyclus die aan Frankrijk werd geschonken telt acht grootformaat composities verdeeld over 22 panelen, die in 1927 volgens Monets plan in het Orangerie werden getoond. Ze hangen er nog steeds.

De brieven laten zien, volgens Teresa Krasny, emotionele crises gevolgd door een terugkeer naar het werk. Op 22 februari 1886, nadat Alice Hoschedé een scheiding had voorgesteld, schrijft hij dat de schilder in hem dood is. In zijn laatste jaar zegt hij gelukkig te zijn met het schilderen en wenst hij alleen nog honderd jaar te leven.

Onze kijk

Deze brieven herinneren eraan dat een beroemd schilderij ook ontstaat uit twijfel, vriendschap en eigenzinnigheid. Thuis krijgt een doek een andere aanwezigheid wanneer men weet dat erachter iemand stond die aarzelde en vervolgens opnieuw begon.

Bron: The Art Newspaper.

muur:In de geest van Claude Monet|schilderijen-inspiratie-claude-monet|Bekijk de volledige collectie|Walensky-schilderijen|schilderij-geinspireerd-door-les-nympheas-van-claude-monet-nr-1-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~De Waterlelies~5;schilderij-geinspireerd-door-les-nympheas-van-claude-monet-nr-2-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~De Waterlelies~3;schilderij-geinspireerd-door-le-bassin-aux-nympheas-van-claude-monet-nr-1-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~De vijver met waterlelies~4;schilderij-geinspireerd-door-le-bassin-aux-nympheas-van-claude-monet-nr-2-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~De vijver met waterlelies~3;schilderij-geinspireerd-door-impression-soleil-levant-van-claude-monet-nr-1-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~Impression, zonsopgang~5;schilderij-geinspireerd-door-la-cathedrale-de-rouen-van-claude-monet-nr-2-hommage-aan-beroemde-kunstenaar~De Kathedraal van Rouen~4