Πίνακες Επαγγελμάτων

Τουρκουάζ, χρυσός και κόκκινα ίχνη: η παλέτα των Πινάκων Επαγγελμάτων

Από πού προέρχεται το τουρκουάζ που επιστρέφει σχεδόν σε όλους τους Πίνακες Επαγγελμάτων;

Τοποθετήστε τρεις από αυτούς τους πίνακες δίπλα δίπλα και η ίδια απόχρωση επιστρέφει, από το σώμα ενός ελικοπτέρου μέχρι τη στολή ενός ανθρώπου που βαδίζει. Αυτό το ανοιχτό τουρκουάζ δεν είναι ένα τυχαίο στοιχείο της παλέτας. Οι Πίνακες Επαγγελμάτων δείχνουν επαγγέλματα που ασκούνται σε υψόμετρο ή σε ανοιχτή θάλασσα, και αυτό είναι το χρώμα που παίρνει ο αραιωμένος αέρας και το ρηχό νερό: ένα ξεπλυμένο μπλε, σχεδόν λευκό κοντά στον ορίζοντα, πιο έντονο προς την κορυφή του καμβά. Καταλαμβάνει το φόντο, και πάνω σε αυτό ξεχωρίζουν το κράνος, η πτερύγιο, η κορυφή ενός κύματος. Πριν καν αναγνωρίσουμε τη μηχανή, γνωρίζουμε ότι η σκηνή λαμβάνει χώρα πολύ μακριά από το έδαφος.

Σε έναν τοίχο, αυτή η ψυχρή κυριαρχία συμπεριφέρεται σαν ένα παράθυρο. Υποχωρεί, αναπνέει, δεν κορεσμό τον χώρο όπως θα έκανε ένα γεμάτο κόκκινο. Αυτό είναι που κάνει αυτές τις εικόνες εκπληκτικά εύκολες στην αντιμετώπιση παρά τη σκληρότητα των απεικονιζόμενων θεμάτων, μπορείτε να τις κοιτάτε κάθε πρωί χωρίς να κουράζεστε. Τοποθετημένες σε έναν ανοιχτόχρωμο τοίχο, ενισχύουν την αισθάνεσαι χώρο. Σε έναν σκούρο τοίχο, το τουρκουάζ γίνεται φωτεινό και παίρνει τη θέση μιας πηγής φωτός, κάτι που ταιριάζει καλά σε σκοτεινούς διαδρόμους και σκάλες.

Ο χρυσός τοποθετείται μόνο στις φωτισμένες άκρες και στις γορίδες

Ο χρυσός που υπογραμμίζει ένα ατσάλινο σώμα, ένα κύτος ή μια σιλουέτα στους Πίνακες Επαγγελμάτων δεν έχει καμία διακοσμητική λειτουργία. Δείτε πού καταλήγει: στην άνω άκρη ενός φτερού, στην άκρη ενός κράνους, σε έναν γαντζό, στην άκρη ενός κύματος, πάντα από την πλευρά από όπου πέφτει το φως του σούρουλου. Όπου αλλού, ο ίδιος καμβάς παραμένει θαμπός, σχεδόν γκρίζος. Ο ζωγράφος συνδυάζει έτσι δύο χρυσούς, αυτόν του δύσκολου ήλιου των βραδινών πτήσεων και αυτόν του χαλκού των διακριτικών. Ο χρυσός, λοιπόν, δεν λάμπει ποτέ μόνος του: σκιαγραφεί το φωτισμένο περίγραμμα μιας κίνησης και δίνει σε αυτές τις σκηνές τη ζέστη τους χωρίς να τις μετατρέψει σε σκηνικό τελετής.

Αρκετεί μια μόνο ίχνη κινητήρα για να ανάψει αυτούς τους Πίνακες Επαγγελμάτων

Δείτε την πραγματική επιφάνεια που καταλαμβάνουν το κόκκινο και το πορτοκαλί στους Πίνακες Επαγγελμάτων, παραμένει ελάχιστη. Μια ίχνη πίσω από έναν κινητήρα, μια λωρίδα σε ένα κύτος, ένα φωτοστέφανο καπνού που φλέγεται, και αυτό είναι όλο. Αυτή η απληστία είναι υπολογισμένη. Το κόκκινο είναι εδώ το χρώμα της καύσης και της ετοιμότητας, δύο πράγματα που αυτά τα επαγγέλματα αντιμετωπίζουν χωρίς ποτέ να τα αφήσουν να κατακλύσουν το πεδίο. Μειωμένο σε ένα σήμα , λειτουργεί ως προσοχή: το μάτι το βρίσκει πρώτο, ακολουθεί την τροχιά που σχεδιάζει και στη συνέχεια επιστρέφει στην ηρεμία του φόντου. Είναι αυτό το εναλλαγή που δημιουργεί την κίνηση.

Αυτή η οικονομία έχει άμεση συνέπεια στο σπίτι της. Μια μικρή θερμή έμφαση ταιριάζει με σχεδόν όλα όσα αποτελούν ένα δωμάτιο, ανοιχτόχρωμη ξύλο, αμυγδαλόδερμο δέρμα, ορείχαλκο μιας λάμπας, το τούβλο ενός παλιού τοίχου. Τίποτα να ξαναβάψεις, τίποτα να ταιριάξεις επίπονα. Και αν η διαμονή σας στερείται ανάγλυφου, αυτές οι εκλάμψεις κόκκινου και πορτοκαλί λειτουργούν ως στίξη, αρκούν για να ξυπνήσουν έναν εντελώς ουδέτερο τοίχο χωρίς να επιβάλουν ένα κυρίαρχο χρώμα σε ολόκληρο το δωμάτιο. Αυτό είναι συχνά αυτό που ψάχνουμε όταν διστάζουμε ακόμη να κρεμάσουμε μια τόσο αποφασιστική εικόνα.

Πίνακες Επαγγελμάτων χωρίς πάγκο εργασίας ούτε εργαλεία: ο ουρανός και το κύμα για εργαστήριο

Τι βλέπουμε στη θέση του πάγκου εργασίας και των τακτοποιημένων εργαλείων;

Από μια συλλογή αφιερωμένη στις επαγγέλματα, περιμένουμε χέρια στην εργασία, έναν πάγκο εργασίας, εργαλεία τακτοποιημένα. Οι Πίνακες Επαγγελμάτων κάνουν ακριβώς το αντίθετο: το σκηνικό είναι πάντα το στοιχείο που διασχίζεται εδώ, ουρανοί, γκρίζο κύμα, πέτασμα ψηλών χόρτων. Αυτό οφείλεται στη φύση αυτών των επαγγελμάτων, που δεν έχουν σταθερό χώρο και μεταφέρουν τον χώρο εργασίας τους μαζί τους. Σε αυτούς τους καμβάδες, το εργαστήριο χωράει λοιπόν εξ ολοκλήρου σε ένα ιντερκάλι πιλοτηρίου, ένα κύτος γεμάτο αλάτι, μια στολή πεδίου. Δεν βλέπουμε ποτέ τον άνθρωπο χωρίς το περιβάλλον του.

Για όποιον κρεμάει αυτές τις εικόνες, η διαφορά είναι σημαντική. Ένα ζωγραφισμένο εργαστήριο παραμένει ένας κλειστός χώρος, που κλείνει τον τοίχο στον εαυτό του. Ένας ανοιχτός ουρανός ή μια θάλασσα χωρίς όρια κάνει το αντίθετο, διαπερνά τον τοίχο και παρατείνει το δωμάτιο. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που ψάχνουμε σε μια είσοδο χωρίς παράθυρο ή σε ένα μικρό γραφείο, όπου περνάμε ώρες μπροστά στον ίδιο τοίχο. Αυτοί οι ανοιχτοί ορίζοντες παράγουν ένα αποτέλεσμα απόδρασης που ούτε ένα πορτρέτο ούτε μια νεκρή φύση δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν ποτέ.

Όλα όσα ξεπερνούν τον ορίζοντα των Πίνακων Επαγγελμάτων: παρέκκλιση, κράνος, άξονας

Μια λεπτομέρεια παραμένει απαρατήρητη μέχρι να την παρατηρήσεις: στους Πίνακες Επαγγελμάτων, η γραμμή του ορίζοντα τοποθετείται πολύ χαμηλά, στο τελευταίο τεταρτημόριο του καμβά, όταν δεν απομακρύνεται έξω από το πλαίσιο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ουρανός ή ανοιχτή θάλασσα. Μια παρέκκλιση, ένα κράνος, ένας άξονας ξεχωρίζουν πάνω από το βλέμμα, και καταλήγουμε να βρισκόμαστε κάτω από αυτά, υποχρεωμένοι να σηκώσουμε το κεφάλι, ακριβώς όπως μπροστά σε ένα μνημείο όπου ο πολεμιστής φαίνεται από κάτω. Ένας καμβάς κατασκευασμένος έτσι, κρεμασμένος λίγο ψηλά, κυριαρχεί στο δωμάτιο και επιβάλλει τη σιωπή.

Πώς αυτά τα στοιβωμένα νέφη πίσω από ένα αεροσκάφος σε πτήση απομακρύνουν τον τοίχο ενός διαδρόμου

Ο τρόπος με τον οποίο δομείται ο ουρανός αλλάζει την αντίληψη ενός τόπου διέλευσης. Στους Επαγγελματικούς Πίνακες, οι νεφελώσεις σπάνια είναι συμπαγείς, ανοίγουν σε βάθος, στοιβάζουν πολλά επίπεδα, αφήνουν μια δέσμη φωτός στο βάθος. Αυτό το φύλλωμα δημιουργεί μια πραγματική προοπτική, όχι απλώς μια επίπεδη εικόνα. Τοποθετημένος σε έναν διάδρομο, μια αποβάθρα ή μια ανηφόρα, αυτούς τους χώρους που διασχίζουμε χωρίς να σταματάμε, αυτό το είδος φόντου απομακρύνει ορατά τον τοίχο και σπάει την αίσθηση του τούνελ. Η κίνηση που υποδηλώνεται από τις ιχνές και τις ίχνη συνοδεύει επίσης το βήμα αυτού που περνά.

Η κλίμακα των Επαγγελματικών Πινάκων: μια κασκαδωτή σιλουέτα, μια τεράστια μηχανή

Γιατί σχεδόν δεν φαίνονται πρόσωπα σε αυτούς τους πίνακες;

Είναι το πρώτο πράγμα που σοκάρει όταν κοιτάζεις τους Επαγγελματικούς Πίνακες από κοντά: τα χαρακτηριστικά λείπουν. Μια χαμηλωμένη τσίκα, ένα κράνος που φαίνεται από τρεις γωνίες, ένας ώμος, μια ράχη κάμπτεται κάτω από την προσπάθεια, μερικές φορές απλώς μια μαύρη σιλουέτα σε σκούρο φως στον ουρανό. Αυτό που προσδιορίζει τον άνθρωπο βρίσκεται αλλού, στην κοπή της στολής, στην κλίση του σώματος, στο χέρι σφιχτά κρατημένο σε ένα κοντάρι, ό,τι η στολή δείχνει για τη λειτουργία πριν από το άτομο. Ο ζωγράφος μένει εκεί. Αυτοί οι πίνακες δεν απεικονίζουν τον κύριο τάδε, αλλά τον πιλότο, τον ναύτη, τον σημαιοφόρο.

Το αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό από αυτό ενός πορτρέτου κρεμασμένου στον τοίχο. Ένα πρόσωπο κοιτάζει και τελικά επιβάλλει την παρουσία του στο δωμάτιο. Μια ανώνυμη σιλουέτα αφήνει αντίθετα ελεύθερο χώρο, όλοι μπορούν να προβάλουν έναν πατέρα, έναν παππού, έναν συνάδελφο στρατιώτη ή τον εαυτό τους στα είκοσι. Αυτό εξηγεί το συναισθηματικό φορτίο αυτών των εικόνων στις οικογένειες όπου κάποιος έχει υπηρετήσει. Δεν κρεμάς έναν άγνωστο, κρεμάς μια λειτουργία που έχεις γνωρίσει από κοντά, και η ανάμνηση κατακλύζει μόνη της τη σιλουέτα.

Η παρέκκλιση, η γάστρα, το κοντάρι: όλα ανεβαίνουν προς τα δεξιά στους Επαγγελματικούς Πίνακες

Ξαναδείτε αυτές τις εικόνες κοιτάζοντας μόνο τις γραμμές: στους Επαγγελματικούς Πίνακες, σχεδόν τα πάντα ανεβαίνουν από αριστερά προς τα δεξιά. Μια συσκευή που ανεβαίνει αφήνοντας πίσω της μια ίχνη, μια γάστρα που διαπερνά την επιφάνεια από το μπροστινό μέρος, ένα κοντάρι που αρκετά χέρια σηκώνουν ψηλά, μια κούρσα κεκλιμένη προς την κορυφή του καμβά. Ακόμα και οι νεφελώσεις ακολουθούν αυτή την κλίση. Καμία από αυτές τις τοιχογραφίες δεν κατεβάζει το θέμα της προς την κάτω γωνία, και αυτή η ανιούσα διαγώνιος, που επαναλαμβάνεται από εικόνα σε εικόνα, είναι αυτό που τις κάνει αισιόδοξες παρά τη σκληρότητα των σκηνών. Σε έναν τοίχο, αυτή η άνοδος τραβάει το βλέμμα προς τα πάνω.

Αυτό κατευθύνει την επιλογή του δωματίου. Ένα γραφείο, ένας χώρος εργασίας, ένα μέρος όπου λαμβάνονται αποφάσεις: αυτές οι σιλουέτες σε δράση εκεί παίζουν τον ρόλο που δεν θα έπαιζε ένα τοπίο, αυτόν της υπενθύμισης δέσμευσης. Σε ένα υπνοδωμάτιο εφήβου, αντικαθιστούν επωφελώς τις παροδικές αφίσες με μια εικόνα που θα αντέξει για χρόνια. Και σε ένα σαλόνι, κρεμιούνται πιο χαρούμενα μόνοι τους, σε έναν καθαρό τοίχο, επειδή είναι εικόνες που απαιτούν λίγο απόσταση για να αποκαλύψουν την κλίμακά τους.

Σε ποιους μιλούν πραγματικά αυτές οι σιλουέτες με στολή;

Οι Επαγγελματικοί Πίνακες δεν απευθύνονται μόνο σε γνώστες ικανούς να ονομάσουν μια συσκευή που απομακρύνεται. Αγγίζουν πρώτα εκείνους για τους οποίους η στολή φέρνει μια οικογενειακή ιστορία, εκείνους που έχουν υπηρετήσει και τους εφήβους που ονειρεύονται μια δέσμευση. Αλλά μιλούν επίσης σε όσους δεν γνωρίζουν τίποτα για όλα αυτά, επειδή αυτό που διαβάζεται πρώτα δεν είναι εξοπλισμός, αλλά ένα κοινόχρηστο σθένος, χέρια τεντωμένα προς το ίδιο κοντάρι, ένας τεράστιος χώρος για να διασχιστεί. Το θέμα είναι τεχνικό, η ανάγνωσή του δεν είναι, και αυτό επιτρέπει να τα κρεμάσουν σε ένα κοινόχρηστο δωμάτιο.

Συχνές Ερωτήσεις σχετικά με τους πίνακες επαγγελμάτων

Πρέπει να έχετε φορέσει τη στολή για να κρεμάσετε αυτούς τους πίνακες στο σπίτι σας;

Όχι, και σπάνια συμβαίνει. Αυτοί οι πίνακες διαβάζονται πρώτα ως σκηνές προσπάθειας και απεραντοσύνης, ένας μικροσκοπικός άνθρωπος, μια μηχανή, ένας υπερμεγέθης ουρανός. Μπορεί κανείς να μην γνωρίζει τίποτα για τις συσκευές που απεικονίζονται και να μείνει παγιδευμένος από αυτή την κλίμακα. Οι βετεράνοι στρατιωτικοί αναγνωρίζουν συγκεκριμένες αναμνήσεις εκεί, οι άλλοι βλέπουν θάρρος και κίνηση. Η συλλογή λειτουργεί σε αυτά τα δύο επίπεδα ανάγνωσης, γεγονός που εξηγεί γιατί βρίσκεται τόσο σε ένα γραφείο όσο και σε ένα υπνοδωμάτιο εφήβου.

Έχει θέση η αμερικανική σημαία που εμφανίζεται σε ορισμένους πίνακες σε ένα γαλλικό εσωτερικό;

Εμφανίζεται εκεί ως μοτίβο ιστορικής ζωγραφικής, όπως μια ευθεία ράβδος ή ένας ουρανός μάχης. Αυτό που λέει η εικόνα είναι η συλλογική χειρονομία ανύψωσης κάτι μαζί, όχι εθνική ιδιοκτησία. Πολλοί το κρεμούν για αυτόν τον λόγο, χωρίς ιδιαίτερο δεσμό με τη χώρα. Εάν η ιδέα εξακολουθεί να σας ενοχλεί, η συλλογή περιλαμβάνει θέματα χωρίς έμβλημα, συσκευές σε πτήση, καβούρια που αναδύονται από το νερό, πρόοδος σε ψηλά χόρτα, τα οποία φέρουν ακριβώς το ίδιο φορτίο.

Πώς αυτά τα έργα τέχνης διαφέρουν από μια συλλογή αεροπλάνων ή σκαφών;

Μια συλλογή μηχανημάτων παρουσιάζει το αντικείμενο, συχνά σε προφίλ, σαν ένα τεχνικό σχέδιο. Εδώ, η μηχανή είναι απλώς ένα μέσο, το θέμα παραμένει το επάγγελμα, δηλαδή ο άνθρωπος που το ασκεί και η στιγμή που δρά. Βλέπουμε μια ελιγμό, μια ανάδυση, έναν αγώνα, ποτέ ένα στατικό μοντέλο. Το φως είναι δραματικό, οι ίχνη και τα ρεύματα αφηγούνται μια τροχιά. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός απογραφής εξοπλισμού και μιας σκηνής, και η σκηνή γερνάει καλύτερα σε έναν τοίχο επειδή συνεχίζουμε να διαβάζουμε κάτι σε αυτήν.