Actualité ·
Η Fondation Custodia εκθέτει στο Παρίσι τα σχέδια που κατείχαν οι καλλιτέχνες
Η Fondation Custodia, στην οδό Lille στο Παρίσι, παρουσιάζει έως τις 17 Ιανουαρίου 2027 την έκθεση « Mes chers amis », αφιερωμένη στα σχέδια που κατείχαν οι Γάλλοι καλλιτέχνες του 19ου αιώνα. Δανεικά έργα από το Λούβρο, το Metropolitan Museum of Art της Νέας Υόρκης και ιδιώτες συλλέκτες συνθέτουν τη διαδρομή.
Par la rédaction Walensky · 4 min de lecture
- 17 Ιαν.η ημερομηνία λήξης της έκθεσης
- 22σχέδια του Ingres στη συλλογή του Bonnat
- 1235χαρακτικά στη συλλογή του Giacomelli
Η Fondation Custodia, στην οδό Lille στο Παρίσι, παρουσιάζει την έκθεση Mes chers amis, η οποία δείχνει τα σχέδια που είχαν στο σπίτι τους οι Γάλλοι καλλιτέχνες του 19ου αιώνα. Είναι ανοιχτή έως τις 17 Ιανουαρίου 2027. Τα δανεικά έργα προέρχονται από μεγάλα διεθνή μουσεία, μεταξύ των οποίων το Λούβρο και το Metropolitan Museum of Art της Νέας Υόρκης, καθώς και από ιδιώτες συλλέκτες.
Η Laurence Lhinares διευθύνει την ομάδα των ειδικών της έκθεσης. Η Laurence Lhinares επιμελήθηκε επίσης την έκδοση ενός σημαντικού καταλόγου, από τον οίκο Paul Holberton Publishing. Κατά την ίδια, τα σχέδια, ως προσωπικά και οικεία αντικείμενα, κατείχαν προνομιακή θέση σε αυτές τις ανταλλαγές μεταξύ καλλιτεχνών.
«Τον 19ο αιώνα, από φιλία, θαυμασμό ή πίστη, οι καλλιτέχνες περιβάλλονταν από τα έργα των συναδέλφων τους».
Η Laurence Lhinares, που διευθύνει την ομάδα των ειδικών της έκθεσης
Chez WalenskyLe TubInspiré par Edgar Degasà partir de 273,90 €
Voir le tableau →
Η διαδρομή είναι θεματική: ξεκινά με τις αναμνήσεις φιλίας και φτάνει έως τις μεγάλες συλλογές σχεδίων του 19ου αιώνα. Κλείνει με καλλιτέχνες-συλλέκτες, όπως ο Degas και ο γλύπτης David d'Angers.
Φιλίες που ανταλλάσσουν φύλλα
Μια ενότητα είναι αφιερωμένη στη Villa Medici, στη Ρώμη. Γλύπτες, ζωγράφοι, χαράκτες, μουσικοί και αρχιτέκτονες συνυπάρχουν εκεί σε μακρά διαμονή και ανταλλάσσουν έργα, που συχνά φυλάσσονταν για όλη τους τη ζωή. Το διπλό σταυρωτό πορτρέτο των αδελφών Hippolyte και Paul Flandrin, χρονολογημένο το 1835, είναι ένα παράδειγμα: οι δύο αδελφοί απεικονίζονται με redingote και αφιερώνουν το φύλλο στον φίλο τους, τον συνθέτη Ambroise Thomas.
Η Berthe Morisot ζωγράφισε με ακουαρέλα το πορτρέτο της κόρης του ζωγράφου Léon Riesener, που μαρτυρά τη φιλία τους: η Berthe Morisot και εκείνη αντέγραψαν μαζί τη γαλαρία των Rubens του Λούβρου το 1867. Ο Gustave Doré, από την πλευρά του, ενίσχυσε με ακουαρέλα το πορτρέτο της κόρης του χαράκτη Hédouin, καθισμένης σε ένα παγκάκι δίπλα σε μια λίμνη, πιθανώς τη Λεμάνη. Το σχέδιο δωρίστηκε στο μουσείο της Pontoise μετά τον θάνατο του χαράκτη.
Ο Ingres, παρών σε όλες τις ενότητες
Chez WalenskyPortrait de Monsieur BertinInspiré par Jean-Auguste-Dominique Ingreà partir de 273,90 €
Voir le tableau →
Ο Ingres εμφανίζεται σε κάθε ενότητα, επειδή οι μαθητές του, από τον Picot έως τον Lehmann, κατείχαν όλοι μερικά φύλλα του δασκάλου. Ο ζωγράφος και συλλέκτης Léon Bonnat είχε είκοσι δύο, μεταξύ των οποίων το πορτρέτο του βιολιστή Niccolo Paganini, που παρουσιάζεται εδώ. Τα Μελέτες ξαπλωμένου άνδρα για τον Romulus νικητή του Acron, του 1812, προετοιμάζουν τον πίνακα που προοριζόταν για το παλάτι του Quirinal στη Ρώμη: ο Ingres ξεκινούσε σχεδιάζοντας τα γυμνά σώματα και στη συνέχεια τα ζωγράφιζε ντυμένα. Ο Jacques-Édouard Gatteaux απέκτησε αυτό το φύλλο, πιθανώς για τη γραφική έρευνα του Ingres.
Chez WalenskyLe SemeurInspiré par Jean-François Milletà partir de 273,90 €
Voir le tableau →
Άλλες συλλογές ξεχωρίζουν καθώς προχωράμε στις αίθουσες. Ο Théodore Rousseau κατείχε ένα σχέδιο του Millet που απεικόνιζε το σπίτι του στο Gruchy, και ο Henri Harpignies φύλλα του δασκάλου του Corot. Ο χαράκτης ζωικών θεμάτων Hector Giacomelli αγόραζε μόνο έργα σύγχρονων καλλιτεχνών, από τον Delacroix έως τη Rosa Bonheur, με προτίμηση στον Auguste Raffet: συγκέντρωσε 483 σχέδια και 1235 χαρακτικά.
Ο κόμης Turpin de Crissé αγόρασε στο Salon του 1846 τη Θέα του ναού του Ερεχθείου στην Αθήνα, που ο αρχιτέκτονας Théodore Ballu είχε σχεδιάσει περίπου το 1830, κατά την αποστολή του στην Αθήνα για τη μελέτη της ελληνιστικής αρχιτεκτονικής. Αργότερα την κληροδότησε στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Angers.
Η γνώμη μας
Αυτή η έκθεση υπενθυμίζει ότι ένα σχέδιο μπορεί να είναι δώρο, αφιέρωση, σημάδι εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, πριν γίνει ένα έργο προς θέαση. Βλέπουμε σε αυτήν έναν τρόπο να κρεμάμε στο σπίτι μας αυτό που μας αγγίζει, μέσα από τον δεσμό που διατηρεί με εκείνους που το δημιούργησαν ή το χάρισαν.
Πηγή: Connaissance des Arts.
